ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")
ΤΟ BLOG ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ («ΕΙΣ ΚΟΠΆΝΟΥΣ») ΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Η γιορτή του αγίου Θεοκλήτου στη Μητρόπολη Ιωαννίνων



Με την τέλεση Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου (της Μητρόπολης) γιορτάστηκε σήμερα η μνήμη του αγίου μάρτυρος Θεοκλήτου, μέρα κατά την οποία άγει τα ονομαστήριά του ο Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης μας κ. Θεόκλητος. 
Της Θ. Λειτουργίας προεξήρχε ο Μητροπολίτης Αυλώνος κ. Χριστόδουλος, ο οποίος προεξήρχε χτες το απόγευμα στον Πανηγυρικό Εσπερινό, ενώ παρέστη συμπροσευχόμενος στο ιερό βήμα ο γιαννιώτης Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος.

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Δε θα δεχτεί ευχές ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων



Με δελτίο τύπου που εκδόθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Ιωαννίνων, γίνεται γνωστό ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος, λόγω της πρόσφατης μικρής δοκιμασίας της υγείας του, δεν θα καταστεί δυνατό να δεχτεί τας εορτίους ευχάς του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας μας κατά την αυριανή μέρα των ονομαστηρίων του.

Η μνήμη του αγίου μάρτυρος Θεοκλήτου θα γιορταστεί με Αρχιερατικό Εσπερινό και Αρτοκλασία, σήμερα στις 6 μ.μ., καθώς και με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία το πρωί της Τρίτης 26ης Φεβρουαρίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου.

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Η Κυριακὴ Τελώνου καὶ Φαρισαίου στην υμνογραφία



Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, από την ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διαβάστε και ακούστε ύμνους της σημερινής πρώτης Κυριακής του Τριωδίου:

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου



Η πρώτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στην πολύ διδακτική παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, την οποία ο Κύριος διηγήθηκε, προκειμένου να διδάξει την θεοφιλή αρετή της ταπεινώσεως και να στηλιτεύσει την εωσφορική έπαρση. Δίδαξε την παραβολή αυτή «προς τινας τους πεποιθότας αφ' εαυτοίς ότι εισί δίκαιοι, και εξουθενούντας τους λοιπούς» (Λουκ.18,9)... 

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Αρχίζει το Τριώδιο...



Την ερχόμενη Κυριακή 24 Φεβρουαρίου αρχίζει το Τριώδιο.

Γράφει ο Anthony Bloom στο βιβλίο του Στο φως της κρίσης του Θεού (Πορεία από το Τριώδιο στην Ανάσταση) για την παραβολή του Τελώνου και Φαρισαίου, που σηματοδοτεί την αρχή του Τριωδίου:
«...Καθώς ο Τελώνης στεκόταν στο κατώφλι ήξερε ότι ανήκε στο βασίλειο του κακού και δεν είχε πρόσβαση στο χώρο του Θεού. Ωστόσο, ένιωθε τη διαφορά, ένιωθε τρόμο για τον εαυτό του και μία λατρευτική στάση γεννιόταν μέσα του απέναντι στον θεϊκό αυτό χώρο. Έτυπτε το στήθος του και ζητούσε έλεος, επειδή για τίποτε άλλο δεν μπορούσε να ελπίζει ούτε σε τίποτε άλλο να υπολογίζει…


Η παραβολή είναι σαφής: εκείνος που ήρθε και στάθηκε συντετριμμένος, γεμάτος ντροπή για τον εαυτό του, γνωρίζοντας ότι είναι ανάξιος να μπει στον ιερό αυτό χώρο, επιστρέφει στον οίκο του συγχωρημένος, αγαπώμενος, συνοδευόμενος ουσιαστικά από τον ίδιο το Θεό…».

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Μέρες Απελευθέρωσης...


Ιωάννινα, 21η Φεβρουαρίου 1913

Ο Αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος με το επιτελείο του στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ναού των Ιωαννίνων. Προηγούνται οι μητροπολίτες Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων Βλάχος (αριστερά) και Δρυϊνουπόλεως και Πωγωνιανής Βασίλειος Παπαχρήστου ή Χριστίδης (δεξιά). 

Στο Μητροπολιτικό Ναό των Ιωαννίνων...

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

«Γυάλινα Γιάννενα»*



Χάραζε ο τόπος με βουνά πολλά
κι ανάτελλε τα ζωντανά του,
καλούς ανθρώπους και κακούς, νυφίτσες,
αλεπούδες, μια λίμνη ως κόρην
οφθαλμού και κάστρα πατημένα.

Θα ’ναι τα Γιάννενα, ψιθύρισα,
στο χιόνι και στον άγριο καιρό
γυάλινα και μαλαματένια.
Κι όσο πήγαινε η μέρα,
σαν το βαπόρι σε καλά νερά,
είδα και μιναρέδες κι άκουσα
τα μπακίρια να βελάζουν.

*Από την ομώνυμη ποιητική συλλογή του Μιχάλη Γκανά, εκδόσεις «Καστανιώτη», 1989.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

«Τα Ιωάννινα πολιορκημένα»



Tο βιβλίο «Τα Ιωάννινα πολιορκημένα», που έγραψε η σύζυγος του Γάλλου προξένου στα Γιάννενα Γκυ Σαντεπλέρν έχει κυκλοφορήσει τόσο από τις εκδόσεις της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών (Ε.Η.Μ. - 1975) σε μετάφραση Γ. Τσοκόπουλου όσο και από τον κ. Κώστα Βλάχο σε μια έκδοση των Αγαθοεργών Καταστημάτων της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, το 2003, που προλογίζεται από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Θεόκλητο:

«Μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που περιγράφει την πόλη μας και τους Γιαννιώτες η Γαλλίδα συγγραφέας.
Γράφει για τα σπιτάκια με την πέτρα, για τα αμπέλια και τα σταφύλια που όμοια δεν είδε πουθενά.
Για τους Γιαννιώτες που είναι ονειροπόλοι, οραματιστές με διάπυρο την αφοσίωση στην πατρίδα, που έχουν διακαή πόθο να αποτινάξουν το ζυγό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γράφει πρωτόγνωρα πράγματα».

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Για τα Γιάννενα...



Ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς θα είναι ο επίσημος ομιλητής στην πανηγυρική εκδήλωση για τα εκατοστά «Ελευθέρια» της πόλης των Ιωαννίνων, που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου, στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.

Ο Μιχάλης Γκανάς θα μιλήσει με θέμα: «Λόγος πολυφωνικός για τα Γιάννενα τα ελεύθερα, τα γυάλινα και τα μαλαματένια».

Ελευθέρια 2013 - 100 χρόνια μετά...



Διαβάστε το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τα εκατοστά «Ελευθέρια» της πόλης των Ιωαννίνων, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγών:


Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Βαρθολομαίος για παραίτηση Βενέδικτου



Η δήλωση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου 16ου:
«Με λύπην επληροφορήθημεν την απόφασιν της Αυτού Αγιότητος του Πάπα Βενεδίκτου να παραιτηθή του Θρόνου του, διότι με την σοφίαν και την πείραν του θα ημπορούσε να προσφέρη ακόμη πολλά εις την Εκκλησίαν και εις τον κόσμον.
Ο Πάπας Βενέδικτος έβαλεν ανεξίτηλον την σφραγίδα του εις την ζωήν και την ιστορίαν της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας όχι μόνον με την σύντομον παπωσύνην του αλλά και με την όλην μακράν προσφοράν του ως θεολόγου και Ιεράρχου της Εκκλησίας του, και με το πανθομολογούμενον κύρος του.
Τα συγγράμματά του θα ομιλούν επί μακρόν δια την βαθείαν θεολογικήν του κατάρτισιν, δια την γνώσιν των Πατέρων της αδιαιρέτου Εκκλησίας, δια την επαφήν του με την σύγχρονον πραγματικότητα, δια το ζωηρόν ενδιαφέρον του δια τα προβλήματα του ανθρώπου.
Ημείς οι Ορθόδοξοι θα τον τιμώμεν πάντοτε ως φίλον της Εκκλησίας μας και πιστόν υπηρέτην της ιεράς υποθέσεως της των πάντων ενώσεως και θα χαίρωμεν πληροφορούμενοι δια την καλήν του υγείαν και την παραγωγικήν θεολογικήν του εργασίαν.
Προσωπικώς θα ενθυμούμεθα με συγκίνησιν την επίσκεψίν του εις την έδραν του Οικουμενικού Πατριαρχείου προ εξαετίας και πλέον, καθώς και τας πολλάς συναντήσεις και την καλήν συνεργασίαν που είχομεν κατά την διάρκειαν της πρωθιεραρχικής του διακονίας.
Ευχόμεθα από του Φαναρίου ο Κύριος να αναδείξη άξιον διάδοχόν του επί κεφαλής της αδελφής Εκκλησίας της Ρώμης και να συνεχισθή και μετ’ αυτού η κοινή πορεία μας προς την των πάντων ένωσιν εις δόξαν Θεού».

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Ο Άγιος Νικόλαος «εις Κοπάνους» στο Facebook...

Μελίτων Χατζής: Ο Καβάφης των θεολογικών μας γραμμάτων



(του Ευσταθίου Χ. Λιανού Λιάντη, από το Amen.gr)

Ο ένας γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια των Ελλήνων. Ο άλλος στη ρωμέϊκη Κωνσταντινούπολη. Υπήρξαν και οι δύο γόνοι του παροικιακού ελληνισμού –το άριστον εκείνο, Ελληνικοί- και μιλούσαν την ίδια, περίπου, διάλεκτο, που αντικαθιστούσε τη δοτική με αιτιατική και όχι με γενική, όπως συνήθιζαν οι ελλαδικοί.  Μέτρο ομοιότητάς τους στάθηκε ο λόγος, που για τον Κ.Π. Καβάφη ήταν ποιητικός και για τον Μελίτωνα Χατζή ρητορικός. Η διαφορά τους βρισκόταν στα πρότυπα, αφού ο Κωνσταντίνος αγάπησε τον Ιουλιανό ενώ ο Μελίτων τον Βασίλειο.
Ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων κάλυψε με τον βίο του τα πέτρινα χρόνια της ομογένειας της Πόλης και, κατά τις μαρτυρίες συγκαιρινών του, ανήκε στον σπάνιο τύπο εκκλησιαστικού διπλωμάτη και ικανού γραφειοκράτη, που δεν στέγνωσε την ψυχή του ένεκα της γραφειοκρατίας, αλλά θεολόγησε ως να ήταν προορισμένος μόνον για αυτόν τον σκοπό. Όντας ακριβός στη γραφή του και τελειοθήρας άφησε σχετικώς λίγα δείγματα κειμένων, στην πλειονότητά τους δημηγορικά, των οποίων, όμως, η αρτιότητα, η βαθύτητα και το εκλεπτυσμένο ύφος τόν καθιστούν τον Καβάφη των σύγχρονων θεολογικών μας γραμμάτων...


Η συνέχεια, μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Έτος Καβάφη



Έτος Κ. Π. Καβάφη ανακηρύχτηκε το 2013, με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή.

«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια -σ' ένα σπίτι της οδού Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολι. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα.
Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά» (
Αυτοβιογραφικό σημείωμα).

Μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, δείτε ένα εκτενές Βιογραφικό Σημείωμα του αλεξανδρινού ποιητή:

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Η Υπαπαντή του Κυρίου στο «Εορτολόγιο» του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν



Σαράντα μέρες μετά τα Χριστούγεννα, οι ενορίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας γιορτάζουν την Υπαπαντή του Κυρίου. Όμως επειδή συνήθως η γιορτή πέφτει σε εργάσιμη μέρα, έχει σχεδόν μισοξεχαστεί. Παρ’ όλα αυτά έρχεται όταν η Εκκλησία ολοκληρώνει «το χρόνο των Χριστουγέννων», αποκαλύπτοντας και συγκεφαλαιώνοντας το νόημα των Χριστουγέννων σ’ ένα ρεύμα καθαρής και βαθιάς χαράς. Η εορτή αναφέρεται σ’ ένα γεγονός που καταγράφεται στο ευαγγέλιο του αποστόλου Λουκά. Σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του Ιησού Χριστού στη Βηθλεέμ, ο Ιωσήφ και η Μαρία, ακολουθώντας τη θρησκευτική συνήθεια της εποχής, «ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου…» (Λουκ. Β΄ 22-23).
Πόσο εκπληκτική και όμορφη είναι η εικόνα, ο πρεσβύτερος να κρατά στην αγκαλιά του το βρέφος, και πόσο παράξενα τα λόγια του: «ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου…». Συλλογισμένοι αυτά τα λόγια, αρχίζουμε να εκτιμούμε το βάθος αυτού του γεγονότος και τη σχέση που έχει με μας, με μένα, με την πίστη μας. Υπάρχει στον κόσμο κάτι πιο χαρούμενο από μια συνάντηση, μια «υπαπαντή» με κάποιον που αγαπάς; Είναι αλήθεια πως το να ζεις σημαίνει να περιμένεις, να αποβλέπεις σε μια συνάντηση. Δεν είναι άραγε η υπερβολική και όμορφη προσδοκία του Συμεών το σύμβολό της; Δεν είναι η πολύχρονη ζωή του σύμβολο της προσδοκίας, αυτός ο «πρεσβύτης» που περνά ολόκληρη τη ζωή του περιμένοντας το φως που φωτίζει τους πάντες και τη χαρά που πληρώνει τα πάντα; Πόσο δε απροσδόκητο, πόσο άρρητα όμορφο είναι το ότι το πολυαναμενόμενο φως και η χαρά έρχεται στον πρεσβύτη Συμεών με ένα παιδί! Φανταστείτε τα τρεμάμενα χέρια του γέροντα Συμεών καθώς παίρνει στην αγκαλιά του το σαρανταήμερο βρέφος τόσο τρυφερά και προσεκτικά, ατενίζοντας το μικρό πλάσμα, και πλημμυρίζοντας από δοξολογία: «νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ∙ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου».
Ο Συμεών περίμενε. Περίμενε σε ολόκληρη τη ζωή του, και είναι βέβαιο πως στοχαζόταν, προσευχόταν και βάθαινε καθώς περίμενε έτσι, ώστε στο τέλος ολόκληρη η ζωή του να είναι μια συνεχής «παραμονή» της χαρούμενης συνάντησης.
Δεν είναι καιρός να αναρωτηθούμε τι περιμένουμε; Τι επιμένει η καρδιά μας να μας υπενθυμίζει συνεχώς; Μεταμορφώνεται βαθμιαία η ζωή μας σε μια αναμονή, καθώς περιμένουμε να συναντηθούμε με τα ουσιώδη; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει η Υπαπαντή. Εδώ, σ’ αυτή τη γιορτή η ζωή του ανθρώπου αποκαλύπτεται ως ανυπέρβλητη ομορφιά μιας ώριμης ψυχής, που έχει απελευθερωθεί, βαθύνει και καθαριστεί από καθετί το μικρόψυχο, το ανόητο και τυχαίο. Ακόμη και τα γηρατειά και ο θάνατος, η γήινη μοίρα που όλοι μας μοιραζόμαστε, παρουσιάζονται εδώ τόσο απλά και πειστικά ως ανάπτυξη και άνοδος προς εκείνη τη στιγμή, όταν με όλη μου την καρδιά, στην πληρότητα της ευχαριστίας, θα πω: «νυν απολύεις». Είδα το φως να διαπερνά τον κόσμο. Είδα το «Παιδίον», που φέρνει στον κόσμο τόση θεϊκή αγάπη, και που παραδίδεται σε μένα. Τίποτε δεν προκαλεί φόβο, τίποτε δεν είναι άγνωστο, όλα τώρα είναι ειρήνη, ευχαριστία, αγάπη.
Αυτά φέρνει η Υπαπαντή του Κυρίου. Εορτάζει τη συνάντηση της ψυχής με την Αγάπη, τη συνάντηση μ’ Αυτόν που μας έδωσε τη ζωή, και που μου έδωσε το κουράγιο να τη μεταμορφώσω σε αναμονή.

(π. Αλεξάνδρου Σμέμαν,«Εορτολόγιο» σελ. 85-88)

Η εορτή της Υπαπαντής στο Συναξάρι του Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτου



Tω αυτώ μηνί B΄, η Yπαπαντή του Kυρίου ημών Iησού Xριστού, ότε εδέξατο αυτόν εις τας αγκάλας αυτού ο δίκαιος Συμεών.
 
Kόλπους Πατρός τυπούσι του σου Xριστέ μου,
Tου Συμεών αι χείρες, αι φέρουσί σε.
Δέξατο δευτερίη Xριστόν Συμεών παρά νηώ.

Aφ’ ου επέρασαν σαράντα ημέραι από την σωτήριον ενανθρώπησιν του Kυρίου, και την εκ της Aγίας Παρθένου χωρίς ανδρός αυτού γέννησιν, επροσφέρθη ο Kύριος εις το ιερόν...

Διαβάστε τη συνέχεια, μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο: